"اگر سنت است که پیامی برای جشنواره داده شود، بگذار این بار از درون بجوشد و صاف و خالص باشد که بهانه ی پیام، خلاصه ی پاکی هاست که تنگناهای بزرگ و کوچک و افت و خیزهای خرد و کلان و همواره ی تاریخ بشری هنوز نتوانسته، تن و جان را بیالاید! هنوز "کودک" را به پاکی می شناسند و ناگفته پیداست که تئاتر کودک، هنری که برای کودک یا درباره ی کودک شکل می گیرد و برپا می شود، بخواهیم یا نخواهیم، مجاور پاکی است و معادل صداقت است. صداقتی هنرمندانه و یک پاکی قدسی!
امروز در آستانه ی شانزدهمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان چه می توان نوشت، جز یک آرزوی دیرین، یک خواسته ی کهن، یک آرمان کوچک که به حدی صادقانه است و برآمده از جان که از یاد می رود، این هم می تواند یک آرمان باشد: "خداوندا! در گرماگرم تحرک های بزرگ، گام های بلند، نقشه ها و طرح های دور و امیدهای پیچیده ی انسانی، کودک درونمان را زنده نگه دار و بگذار این گونه، ودیعه ی پاکی را که بی دریغ به ما، هنگام تولد بخشیده ای در جانی از وجودمان دور از مضرات و جمیع آفات نگه داریم." این آرزوئی است که بارها از زبان من شنیده ای. عرصه ی فرهنگ، عرصه ی برد و باخت نیست. جولانگاه فکرهای جوشان و اعمال خروشان هدفمند است. زبان بُرا، دست قوی، قلم سترگ، معانی بلند و آرمان های دور و دراز، زمانی به بار می نشیند و نتیجه می دهد که کنارش پاکی های درون در غلیان و عرض اندام باشد و اگر چنین شد آن گاه می تواند برای یک ماهیت پاک آفریده ای چون کودک، گامی فرهنگی برداشت.
ساده بنویسم و خلاصه کنم؛ فرصت معتبری است برای در آینه دیدن، زنگار زدودن، بلند اندیشیدن و ساده گفتن، فرصت شانزدهمین جشنواره ی تئاتر کودک و نوجوان بر اهالی اندیشه و فرهنگ مبارک!"
